سکونتگاهی برای همه

مجید مجیدی:کرباسچی را نمی بخشم

بازشناسی مدیریتی تهران در زمان کرباسچی چیزی نیست که بشود آن را با یک ساعت بحث شناخت بلکه شاید لازم باشد سمیناری ملی با این عنوان برگزار شود تا شادید همه یکطرفه با قاضی نرویم ، به هر حال متن زیر مصاحبه مجید مجیدی است با جام جم در مورد کرباسچی:

مجید مجیدی کارگردان فیلم سینمایی «آواز گنجشک ها» در گفتگو با خبرگزاری فارس با اعلام این مطلب که دوران افول سینمای ایران شروع شده است،گفت: من پیش از این در محافل سینمایی گفته ام که سینمای ایران باید پوسته عوض کند و رنگ دیگری را از خودش نشان دهد،وی گفت: بارها گفته ام و تاکیدم بر این بود که جشنواره زده نشویم.
    سینمای ایران در سال های اخیر به دلایل مختلف بازار بسیار بدی پیدا کرده که روز به روز هم بدتر می شود. اگر ما استراتژی درستی نداشته باشیم، روزنه های تک ستاره ما هم عن قریب بسته می شود.
    وی درباره امکان موفقیت آواز گنجشک ها در اسکار گفت: اگر این اتفاق بیفتد در وهله اول برای سینمای ایران افتخار است و دوم برای سینماگری که این فیلم را ساخته است.وی از فضای شهرنشینی غیر اصولی در تهران انتقاد کرد و درباره مفاهیم اشاره شده به این موضوع در آواز گنجشک ها گفت: امروزه در آپارتمان ها و قفس هایی که برایمان درست کرده اند زندگی می کنیم و شاید نمی دانیم که در همسایگی ما چه کسانی زندگی می کنند و اسمشان چیست؟ اما اگر به دوران دورتر برویم به بچگی امان در می یابیم با این که فاصله هایی دور با همسایگانمان داشتیم اما آنها را می شناختیم و به اسم صدایشان می کردیم حالاچه اتفاقی افتاده که ما از بار اخلاقی خود دور شده ایم؟
    مجیدی افزود: من هرگز کرباسچی را نخواهم بخشید. او بلایی به سر تهران آورده است که هویت آن را نابود کرده است. من به ترافیک و درختکاری و تابلوهای زیبا کاری ندارم، به نظرم هویت ما بالاتر از همه اینهاست. ما قشنگ ترین و زیباترین مناطق شهرمان را که به لحاظ هویتی برای همه ما نوستالژی داشت، بازارها، خانه ها را خراب کردیم که یک خیابان از وسطش عبور کند. فضاهای قدیمی را خراب کردند و تبدیل به خانه های آپارتمانی کردند که مصیبت های اجتماعی به بار آورد، به خانه های زنبوری که چه فجایع فرهنگی برای یک جامعه به بار می آورد.مجیدی به فارس گفت: اما ما پایتخت را آنقدر گسترش دادیم در حالی که می توانستیم تسهیلات را برای همه آدم ها مساوی برقرار کنیم و آن عدالت اجتماعی که مدنظرمان هست به وجود آوریم. ما ملغمه ای از تهران درست کردیم که معلوم نیست چه بلایی به سرش می آید، من همیشه وقتی اتوبان نواب را می بینم، دلم خون می شود چون آنجا را می شناختم و دوران دبیرستانم را آنجا گذراندم و بوی عطر آنجا به مشامم می رسد. زورخانه ها، مدرسه ها و هویت این شهر را گرفتند و تبدیل به یک قفس کردند، به نظرم یک روزی باید محاکمه فرهنگی شوند. تهران را قطعه قطعه کردید و معلوم نیست پولش در جیب چه کسی رفت. هویت شهروندی ما از بین رفت.

 

منبع : جام جم - ١٣٨٧/٧/١٣

   + فرنازضرابیان ; ٦:٥٧ ‎ب.ظ ; شنبه ۱۳ مهر ۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()