سکونتگاهی برای همه

شاهکار طراحی شهری در پایتخت تاریخ و تمدن

میادین از جمله فضاهای شهری پر ترد هستند که بسیاری از تعاملات اجتماعی در آنها اتفاق می افتند. این فضاها با توجه به کارکرد و حجم فضایی سطح بندی می شوند . گاهی فقط قابلیت عبور پیاده دارد ، گاه سواره و پیاده در کنار یکدیگر هستند و گاه نیز کار اصلی میدان به فراموشی سپرده می شود و کارکرد عبور سواره بر آن غالب می شود که از ان بهتر است به فلکه یاد کرد.میدان امام خمینی همدان از میادین میراث مدرن سازی رضاخانی که تا اویل انقلاب مجسمه سوار بر اسب رضا خان پهلوی بر آن نقش داشت و 5 بدنه کناری آن با نمایی تاریخی بر خود جلوه گر شکوهی تاریخی بود بعد از انقلاب ایران رویی دیگر به خود دید . در سال 57 که مجسمه رضا پهلوی به زیر کشیده شد تا دهه 70 یک المان با عنوان الله اکبر بر سکوی مجسمه شاه قرار داشت. در دهه 0 7 این نماد هم حذف شد و جای خود را به سکویی خالی داد که  این حالت برای همه به مسئله ایی عادی بدل شده بود به صورت که نبود هیچ المان با نمادی بر این میدان تاریخی باعث رنجش خاطر کسی نمی شد تا اینکه در سلال 85 مدیران شهری همدان با نظر مستقیم شهردار وقت همدان شاهکاری خلق کرد که تاسف همگان را به همراه داشت. نمادی تقلیدی ، ضعیف و بی هویت و .....

هر کس که میدان انقلاب را دیده بود با نگاه میدان امام همدان از تشابه کم نظیز آن یاد می کرد . با این مقدمه آماده قسمت بعدی این یادداشت باشید تا از منظر شهرسازی این کار را تحلیل کنم.

******************************************************

بعد التحریر: هر کاری کردم نشد عکس بزارم.

 

   + محمدرضا منعام ; ۱۱:۱٩ ‎ب.ظ ; دوشنبه ۱٧ فروردین ۱۳۸۸
    پيام هاي ديگران ()